Chcę Cię uslyszeć.

Chcę Cię usłyszeć
Autor: 
Tytuł oryginalny: Breaking the Silence
Tłumaczenie: Agnieszka Barbara Ciepłowska
Data premiery: Luty 2016r. 
Liczba stron: 456
Gatunek: Literatura obyczajowa
Ocena: 5/6












Dziecięca psychika jest bardzo krucha, z wielką łatwością możemy ją złamać, doprowadzić do nieodwracalnych zmian. Dzieci wielu spraw nie rozumieją i interpretują na swój sposób. Traumatyczne przeżycia mogą odcisnąć swoje piętno.

Laura, kobieta sukcesu, spełniona rodzinnie i zawodowo. W jej życiu nastaje trudny czas, umiera jej ojciec, który przed śmiercią prosi ją o spełnienie jednej obietnicy. Niebawem mąż popełnia samobójstwo. Najbardziej cierpi Emma - córka bohaterki, która jest światkiem samobójstwa ojca. Dziewczynka milknie, przestaje się komunikować werbalnie.

Narracja w powieści jest trzecioosobowa, poprowadzona w świetny sposób. Narrator wszechwiedzący przybliża nam, w sposób szczegółowy, wszystkie postacie. Dostajemy szczegółowe analizy, możemy pojąć, co ukształtowało naszych bohaterów. Uważam, że postacie zostały wykreowane sumiennie i z wielką starannością. Świetnym zabiegiem jest też rozdzielenie akcji, na dwie płaszczyzny. Dostajemy teraźniejszość z życia Laury i jej córeczki, ale mamy też, świetnie wplecione retrospekcje, które nawiązują do tajemniczej przyjaciółki, ojca Laury. Zostajemy wciągnięci w dwa światy, sami nie zdajemy sobie sprawy, kiedy przepadamy bez reszty.

,,Tylko niebo rozumiała bez najmniejszych wątpliwości, tylko na
nie mogła liczyć, gdy wszystko inne przesłaniała mgła tajemnicy"


Wyżej wymieniony cytat, poruszył moje zmysły, sprawił, że przeszły mnie ciarki. Jako rodzic nie jestem w stanie sobie wyobrazić, jak musi czuć się matka w takiej sytuacji. Jak opiekun czuje się bezradny, kiedy nie może, a przede wszystkim, nie potrafi, pomóc własnemu dziecku. Tę bezradność Laury dało się wyczuć, autorka sprawiła, że zjednoczyłam się z bohaterką, czułam jej ból, jej bezradność, starałam się razem z nią rozwikłać zagadkę, tajemniczej przyjaciółki ojca. Przejdę teraz właśnie do tego wątku owej przyjaciółki, Sarah Tolley, bo tak się nazywa, to starsza kobieta, cierpiąca na alzheimera. Wszyscy, którzy znają choć minimalne wytyczne tej choroby, wiedzą, że chory pamięta doskonale przeszłość, ale nie pamięta tego, co działo się kilka dni temu. Bardzo podobał mi się ten wątek, w którym zostaje nam przedstawiona choroba, możemy odrobinę zrozumieć rodzinę cierpiących na nią osób. Bardzo też podobają mi się wspomnienia Sarah. Jak już wcześniej pisałam, książka jest usytuowana na dwóch płaszczyznach czasowych, możemy poznać również starszą kobietę, która przybliża nam swoją przeszłość i wszelkie uroki i niedogodności, życia pielęgniarki oddziału psychiatrycznego. 


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Witam Cię czytelniku.

Prowadzę moje miejsce w sieci właśnie dla Ciebie. Rozgość się i czuj się jak we własnym zakątku internetu. Dziel się ze mną swoimi spostrzeżeniami, odczuciami i wrażeniami z przeczytanych recenzji, książek i nie tylko. Zachęcam Cię również do zostawienia po sobie śladu w postaci komentarza. Z miłą chęcią sprawdzę, skąd do mnie przywędrowałeś i odwiedzę Twój internetowy kącik. Jednak jeżeli chcesz tylko się niemiło zareklamować i nachalnie zaprosić mnie do siebie, to wiedz, że będzie mi bardzo przykro, iż nie przywędrowałeś do mnie bezinteresownie.

Ps. Kochani, nie mam nic przeciwko linkom, do waszych blogów, jeżeli nie są bezczelnym i nachalnym spamem. Możecie, je wklejać pod waszymi komentarzami, chętnie wszędzie zajrzę w wolnej chwili. Niestety Disqus uniemożliwia mi znalezienie niektórych blogów. :(





© Agata dla WioskaSzablonów | Technologia blogger. | Freepik FlatIcon